నింగీ నేలా నీదే .
*************
అంతులేని అంతః శక్తి నీది
అదుపులేని ఆత్మ నిగ్రహం నీది.
అందమైన విగ్రహం నీది
ఆత్మీయాగ్రహం నీది.
అమ్మంటి అనుగ్రహం నీది.
సాగరాన్ని మించిన అనురాగం నీది. ఆకసమంటిన ఆత్మవిశ్వాసం నీది.
పంచభూతాలు నింపుకున్న
పరాశక్తివి నీవు.
ప్రెమనిధివి నీవు.
మమతల పెన్నిధివి నీవు.
జగతికి గతివి నీవు.
ప్రగతికి పరమావధివి నీవు.
నింగీ నేలా నీదే.
జవమూ జీవమూ నీదే.
ఉవ్వెత్తున ఎగిసిపో.
నీ ఉనికి నీడన
ఉజ్వల లోకాన్ని అల్లుకో.
ప్రతి ముఖాన దాగి మరోముఖం
అస్తిత్వాన్ని సవాల్ చేస్తూనే ఉంటుంది
అంతర్మధనం కదనం చేస్తూ
కవాతు చేస్తూనే ఉంటుంది
పరుగులబడి బాహ్యరూపం
అరువు పరువుకై అర్రులు చాస్తూ
అలమటిస్తూనే ఉంటుంది
అంతులేని అంతర్యుద్ధమిది.
మరో మలుపుకై అలుపులేని
మనో కలుపుతీత ఇది.
దేహం అశాశ్వతమే.
స్తిత్వానికి అదృశ్య ఊహలకీ
ఆశలకీ దృశ్య రూపమున్నందుకే
ఇన్ని ఉపసద్రుశ్యాలూఉపస్తితులూ.
నిరాశా నిస్పృహల
సశేష అవశేషాలనుండి
తిరిగి కోలుకుని కోల్పోయిన
క్షణాల కాలాన్ని
జీవితాంతం అనిపించేలా
పునః ప్రతిష్టించడం.
అతిధే అయినా అణువణువూ తనువణువూ తనదై
కాలాన్ని కొలిచే ప్రామాణికం.
దేహసందేహాలన్నీ సందేశాలే.
కొలువైన జీవాన్నీ సెలవంటూ
సేద తీరే వేళ,
మౌన సాక్షిగా నిలిచే స్థిత ప్రాజ్ఞ్యి దేహం.
మంచి రోజు ఏ ఆకాశాన్నుంచో ఊడిపడదుగా
ఎదురు చూడ్డానికి .....,!!!
పితృస్వామ్య వ్యవస్థ మనది....
మగవాడికి ఆడదాని అవసరం అడుగడుగునా ఉన్నప్పటికీ సంపాదిస్తున్నామనే అహం, పోషిస్తున్నామనే అధికారం, ,వాటికి తోడు అనాదిగా కొనసాగుతున్న ఆచారాలూ, పురుషుని వైపే మొగ్గు చూపేవిగా ఉండడంతో,
మళ్ళీ బలయ్యేది ఆడదే .,,,,,,,
సహనాన్ని బలహీనతగా చూసే సమాజం,
దాన్నే ఆడదానికుండాల్సిన లక్షణమని తేల్చి పారేసింది. .ఆడది తనకు తాను అణచివేతను
ఆహ్వానించేలా చేసిందీ సమాజమే .చివరకెటోచ్చీ
ఆడది అనే పదార్ధం ఆధారపడి బ్రతకడానికే అన్నట్లుగా ,ఆడపిల్ల పుడితే పురిట్లోనే పూడ్చేలా
తయారయిందీ సమాజం ......
ఎప్పుడయితే ఆడది ఆధారపడి బ్రతికే స్థాయి నుండి
ఆర్ధిక ,విద్యా ఉద్యోగ స్వావలంబన పొంది..... మానసికంగానే కాకుండా భౌతికంగానూ శక్తినొందితే. త్వరలో కాకున్నా తెరలు తెరలుగానైనా...
ఈ ఆచారాల అణచివేతల నుండి విముక్తి పొందొచ్చు. .ఆరోజు కోసం ఎదురు చూడడం కాదు..
అలాటి రోజును నిర్మించడానికి ......
ఈరోజే పునాది వెయ్యాలి .....
అమ్మ గురించి గొప్పలు చెప్పి చెప్పి.......
గొప్పలు పోవడం కాదు .....
ఆడతనం లేనిదే అమ్మతనం రాదు....
ఆడదాన్ని గౌరవిస్తే అమ్మనీ గౌరవించినట్లే....
పుట్టి పెరిగే మొదలు చదివిఎదిగేదాక కన్నవారు కాయాన్ని
కష్టాలు పాల్జేసి చేతికందొస్తాడని చిల్లిగవ్వను దాచక పస్తులుండి
తల్లి పుస్తెలమ్మి ..
బస్తీ నుండి వచ్చి దర్జాగ కారులో వొదిలేస్తే మమ్మల్ని వోల్డేజి హోములో .
ఈ చేతులేన్నడూ దీవించేవే కాని
గోరంత కోపాన్ని చూపవేనాడూ .
కనుచూపు మేర కనిపించునత
కన్న కొడుకుని చూసి కళ్ళ నిండా .
చల్లంగ ఉండాలి కొడుకా నువ్వు
మెల్లంగ వెళ్లురా కొడుకా .
అరమరికల్లేని హృదయాల అమరిక,
హద్దూ అదుపూ లేని అలల వీచిక,
స్నేహాల లయల ఊయల డోలలో
ఊగెనే జగమంత ఉల్లాస హేలలో,
నీదీ నాదీయనే నియమమే లేనిదీ,
మనదే మనమే అనే మమతే ఉన్నదీ, తోడబుట్టిన వారి తోడూ కరవైనా,
చెలిమి చేసిన చేయి వీడదెపుడైనా
అందుకే ఓ నేస్తం,
అందుకో స్నేహహస్తం.
స్నేహమయమే జగం సమస్తం .
ఉడుకెత్తిన ఉక్కుపిడికిళ్ల
మెరుపు రవ్వలనాపేదెవ్వరు?
కవ్వించే కళ్ళ నిప్పుకణికల ముందు
నిలిచే దెవ్వరు ,?
అబల సబలై అసురుల కబళించే వేళ,
ప్రళయనాదమే మ్రోగే వేళ.
